Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 358/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 17 marca 2025r. w sprawie II K 1926/23

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☒ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1. Obraza prawa procesowego, a to art. 7 w zw. z art. 410 kpk mogący mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a polegający na nierozpoznaniu istoty sprawy i brak dokonania istotnych ustaleń oraz ich subsumpcji do obowiązujących przepisów prawa w zakresie istnienia zamiaru i oceny zachowań oskarżonych, a rozpoznanie zarzutu z perspektywy prawidłowości zachowania notariusz K. S. (które to nie jest objęte zarzutem), w sytuacji gdy zarzut oszustwa nie jest stawiany notariusz, ale oskarżonym i to ich zachowanie winno być przedmiotem oceny, czego Sąd zaniechał, pomijając zupełnie, że zeznania świadka K. S. w żadnym momencie nie odnosiły się do konkretnej sytuacji z udziałem M. G. (1) i oskarżonych, a jedynie ograniczały się do opisywania przyjętej praktyki funkcjonowania w prowadzonej przez nią Kancelarii Notarialnej, a nadto - co najistotniejsze - świadek K. S. nie była w stanie odnieść się konkretnie do kategorycznego twierdzenia M. G. (1), jakoby ani notariusz, ani jej pracownice nie potwierdziły z M. G. (1) (działającą jako zbywca) warunków planowanej umowy sprzedaży, co jest działaniem z gruntu nieprawidłowym;

2. Obraza prawa procesowego, a to art. 7 w zw. z art. 410 kpk mogący mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a polegający na dokonaniu dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów i pominięcie w ocenie sprawy przeprowadzonych dowodów, w szczególności:

- dowodu z przesłuchania E. K. w zakresie, w którym świadek zeznawała o swoich rozmowach ze S. S. co do oceny zachowania oskarżonych względem pokrzywdzonej jako oszustwo, w zakresie, w którym świadek zeznawała o celu przekazania kluczy do lokalu S. S., oraz w zakresie, w którym świadek opisywała, że M. G. (1) nie opróżniła lokalu ze swoich rzeczy przed wymianą zamków przez oskarżonych, co potwierdza popełnienie przez oskarżonych czynu karalnego oszustwa;

- dowodu z przesłuchania S. S. w zakresie, w którym S. S. przeczył, aby dokonywał w imieniu oskarżonych protokolarnego odbioru spornego lokalu mieszkalnego, co obala wersję oskarżonych, jakoby doszło do formalnego przejęcia lokalu przez oskarżonych jako jego nabywców za pośrednictwem S. S., w zakresie w jakim świadek zeznawał, ze otrzymał klucze do lokali od M. G. (1) jedynie w celu wykonania remontu, w zakresie wskazywania przez M. G. (1), ze są nieprawidłowości w rozliczeniu z oskarżonymi, co łącznie powoduje niewiarygodność zmieniających się zeznań świadka - w efekcie konfrontacji ze świadkiem E. K.;

- dowodu z przesłuchania E. C. i A. G. w zakresie, w którym świadek opisywała wolę M. G. (1) przeprowadzenia transakcji sprzedaży za pośrednictwem biura nieruchomości, chęć otrzymania zapłaty przelewem, presję, jaką wywierali na M. N.-oskarżeni (co do szybkości transakcji i chorej córki), wolę przejęcia części ruchomości z mieszkania, co nie nastąpiło, ewidentny szok i brak zgody M. G. (1) na faktyczne przejęcie w posiadanie lokalu przez oskarżonych;

- dowodu z przesłuchania L. Ś. w zakresie, w którym świadek potwierdza, że osobą, która pierwotnie zgłosiła się na oglądanie spornego mieszkania i osobą, która następnie zgłosiła się z ogłoszenia (...) była oskarżona (co było elementem modus operandi oskarżonych) oraz w zakresie w jakim M. G. (1) natychmiastowo skarżyła się na bycie ofiarą oszustwa (w zakresie wiarygodności wersji M. i M. G. (2));

- dowodu z przesłuchania świadka K. M. w zakresie, w jakim świadek zeznawał o osobie M. G. (1) i wersji zdarzeń jemu na bieżąco przekazanej przez M. G. (1) (w zakresie wiarygodności wersji M. i M. G. (2))

- dowodu z przesłuchania M. G. (2) w zakresie, w jakim opisywała ona brak wiedzy M. G. (1) w zakresie faktycznego przejęcia lokalu przez oskarżonych, konkretne podejmowane przez M. G. (1) działania przeciwdziałające takiemu zachowaniu oskarżonych (w szczególności natychmiastowy przyjazd do Polski, wezwanie Policji i brak możliwości odbioru przez M. G. (1) jej rzeczy z lokalu mieszkalnego), brak obecności oskarżonych w dniu 13 listopada 2022r. na planowanej czynności przekazania lokalu, oraz celu przekazania kluczy S. S.;

- dowodu z przesłuchania K. D., w zakresie w jakim świadek opisywała sposób udostępniania klientom maszynki do liczenia pieniędzy, oraz sposób rejestracji aktów notarialnych - w kontekście znajomości przez oskarżonych numeru Repertorium aktu notarialnego przed jego zawarciem (por. dokument przelewu na kwotę 315.000 zł), co potwierdza niewiarygodność wyjaśnień oskarżonych;

- dowodu z przesłuchania I. P. w zakresie w jakim świadek opisywała sposób udostępniania klientom maszynki do liczenia pieniędzy oraz sposób rejestracji aktów notarialnych - w kontekście znajomości przez oskarżonych numeru Repertorium aktu notarialnego przed jego zawarciem (por. dokument przelewu na kwotę 315.000,00 zł), co potwierdza niewiarygodność wyjaśnień oskarżonych;

- dowodu z przesłuchania M. G. (1) w zakresie, w jakim świadek opisywała konsekwentnie nadmierny pośpiech oskarżonych doprowadzenia do zawarcia transakcji nabycia spornego lokalu, przebiegu zdarzeń w Kancelarii Notarialnej w dniu 26.09.2022r. - w szczególności brak potwierdzenia z nią warunków umowy, faktycznie przekazaną kwotę przez oskarżonych - 15.000 zł, ustalenia co do zapłaty dalszej kwoty i ustalenia terminu wydania lokalu (jako zabezpieczenie zapłaty dalszej kwoty), istnienie zastrzeżeń notariusz do treści pełnomocnictwa udzielonego M. G. (1) przez D. G. (przy braku zgodności co do treści tych zastrzeżeń), ustaleń ze S. S., celu przekazania mu kluczy do lokalu, braku dokonania przekazania lokalu mieszkalnego oskarżonym, dokonania przez oskarżonych samowolnej wymiany zamków w lokalu, brak wydania M. G. (1) jej ruchomości, brak ujęcia jako element transakcji ogródka działkowego, oraz nieprawidłowego przyjęcia przez Sąd, że zeznania M. G. (1) są nielogiczne - bowiem sprzeciwiają się treści dokumentu - aktu notarialnego i wyjaśnieniom oskarżonych;

- pominięcie oceny dowodu z dokumentu - oświadczenia M. G. (1) z dnia 17.04.2024r. złożone przed notariuszem P. M. o uchyleniu się od skutków złożonego oświadczenia o dokonaniu sprzedaży lokalu mieszkalnego poł. w K. przy ul. (...) i brak oceny okoliczności złożenia tego oświadczenia;

- pominięcie oceny dowodu z dokumentu - listy nieruchomości, którymi obrócili oskarżeni w ostatnich latach (2011 - 2023, k. 104), co wykazuje, że oskarżeni świadomie i systemowo obracają nieruchomościami, nabywają je i następnie zbywają, na czym najpewniej zarabiają, co uprawdopodabnia celowość i świadomość ich działania w niniejszej sprawie;

- pominięcie dokonania oceny treści korespondencji M. G. (1) z Izbą Notarialną we W. w okresie między .... która to korespondencja ze strony izby Notarialnej nie odnosi się do istoty zarzutu M. G. (1) i podaje wzajemnie wykluczające się „wyjaśnienia”, co pośrednio potwierdza nieprawidłowość działania notariusza w tej sprawie;

- pominięcie zeznań M. G. (1) i świadków, którzy spójnie i konsekwentnie zeznawali, że oskarżeni mieli wskazywać, że nie dysponują kwotą 450.000,00 zł we wrześniu 2022r. co w kontekście wykazywania przez nich w niniejszym postępowaniu posiadania kwoty ok. 100.000 zł - co powoduje, że we wrześniu 2022r. musieli mówić nieprawdę - a co potwierdza istnienie z gry powziętego zamiaru oszukania pokrzywdzonej. Niemniej, nie wykazują oskarżeni, aby dysponowali całą kwotą 450.000,00 zł;

- niewłaściwą ocenę zeznań świadka K. S. w zakresie, w którym świadek ani nie odnosiła się do faktycznego przebiegu czynności w dniu 26.09.2022r. zasłaniając się niepamięcią, ale opisywała ustandaryzowany sposób działania jej jako notariusza, oraz opierając się na formalnych wyjaśnieniach, jakie składała w reakcji na skargę M. G. (1) kierowaną do Izby Notarialnej, co nie pozwala na ustalenie przebiegu zdarzenia w oparciu o zeznania notariusza, a nadto pominięcie okoliczności braku potwierdzenia z M. G. (1) warunków umowy przed jej zawarciem oraz pominiecie potwierdzonych przez notariusza zastrzeżeń do co zakresu pełnomocnictwa, które (wedle relacji samej notariusz) pozwalały na przeprowadzenie transakcji w przypadku, gdyby strony oświadczyły, że cena została zapłacona, co również potwierdza, że akt notarialny nie dokumentował rzeczywistego stanu rzeczy i ustaleń stron umowy sprzedaży;

3. Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieprawidłowym ustaleniu, jakoby w dniu 26 września 2022r. w Kancelarii Notarialnej K. S. oskarżeniu przekazali M. G. (1) kwotę 115.000,00 zł w gotówce, co nie polega na prawdzie i co wykluczyły w swoich zeznaniach pracownice Kancelarii Notarialnej (I. P. i K. D.) - oskarżeni zwracali bowiem uwagę na to, że podczas liczenia gotówki przez M. G. (1) do gabinetu weszła pracownica Kancelarii pytając, czy nie potrzeba maszynki do liczenia pieniędzy, która to sytuacja została przez świadków I. P. i K. D. kategorycznie wykluczona, co wpływa na brak wiarygodności wyjaśnień oskarżonych, prowadząc do wniosku, ze taka sytuacja nie miała miejsca, a faktycznie przekazali oni wtedy M. G. (1) kwotę jedynie 15.000,00 zł;

4. Obraza prawa materialnego, a to art. 286§1 kk poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i ustalenie, że oskarżeni swoim działaniem nie wypełnili znamion czynu karalnego, w sytuacji jednoczesnego braku dokonania przez Sąd jakiejkolwiek realnej oceny zachowania oskarżonych przez pryzmat w/w przepisu, a jedynie ograniczenie się do oceny zachowania notariusza (co nie jest przedmiotem zarzutu) oraz nieprawidłowego ustalenia, że oskarżeni zapłacili oskarżycielce posiłkowej (za pośrednictwem M. G. (1)) pełną umówioną cenę nabycia lokalu mieszkalnego poł. w K. przy ul. (...) w kwocie 450.000 zł, co jest daleko niewystarczające, mając na względzie dalsze działania oskarżonych, które to potwierdzają nie tylko istnienie po ich stronie zamiaru kierunkowego popełnienia czynu oszustwa, ale i następcze konsekwentne wykonywanie tego zamiaru i celowe doprowadzenie D. G. (za pośrednictwem M. G. (1)) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (lokalem mieszkalnym), natomiast oskarżeni na początku wybrali sobie D. (reprezentowaną przez matkę M. G. (1)) jako ofiarę, naciskali na zawarcie umowy szybkie i bez pośredników, powołując się na chorą córkę, następnie szybko ustalili termin czynności notarialnych, dali M. G. (1) zadatek (którego ta w gotówce nie chciała), a następnie podczas czynności notarialnych zapłacili jedynie kwotę 330.000 zł i wykorzystali jej niezorientowanie, umówili się na późniejszą zapłatę pozostałej kwoty 100.000,00 zł, co miało być zabezpieczone brakiem wydania lokalu do czasu zapłaty i następnie oskarżeni przejęli lokal mieszkalny bez formalnego jego przekazania, wymienili zamki w drzwiach uniemożliwiając M. G. (1) zabranie reszty jej rzeczy osobistych, co łącznie stanowi o kierunkowym działaniu w celu doprowadzenia pokrzywdzonej do niekorzystnego rozporządzenia mieniem - lokalem mieszkalnym, którego osią było nakłonienie M. G. (1) do ograniczenia się do ustnego ustalenia, że pozostałą kwota 100.000 zł zostanie jej dopłacona przed wydaniem lokalu.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Podniesione w apelacji pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej zarzuty nie są zasadne. Tytułem wstępu podnieść należy, że typowym skutkiem obrazy prawa procesowego w zakresie oceny dowodów, jest błędne ustalenie faktyczne, które stanowi określony w art. 438 pkt 2 kpk potencjalny wpływ na treść wyroku. Z kolei typowym następstwem błędnych ustaleń faktycznych jest obraz prawa materialnego. Skarżąca błędnie zatem powołała się na uchybienia w sferze trzech względnych przyczyn odwoławczych wymieniony w art. 438 k.p.k., tj. w sferze prawa procesowego, ustaleń faktycznych i prawa materialnego, bo to samo uchybienie nie może stanowić zarazem obrazy prawa procesowego, obrazy prawa materialnego i błędu w ustaleniach faktycznych. Jak wynika z treści apelacji pierwotna przyczyna zarzucanych w apelacji uchybień była wadliwa, w ocenie skarżącej, ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego a co za tym idzie tę okoliczność należy poddać analizie.

W przedmiotowej sprawie, co bezsporne, przekazanie przez oskarżonych M. G. (1) pieniędzy nastąpiło w kancelarii notarialnej pod nieobecność innych osób. Oznacza to, że brak jest bezpośrednich świadków owego przekazania, zaś zarówno oskarżeni, jak też M. G. (1) mieli oczywisty interes w składaniu korzystnych dla siebie relacji. Relacje te są, co również bezsporne, rozbieżne, co z kolei obliguje do ich oceny z uwzględnieniem dowodów o charakterze pomocniczym, na co słusznie zwróciła uwagę autorka apelacji, choć stanowiska takiego wprost nie sformułowała. Punktem wyjścia do weryfikacji zasadności przedstawionego oskarżonym zarzutu jest jednak określona w art. 5 § 1 kpk zasada domniemania niewinności, której przełamanie nastąpić może wyłącznie poprzez jednoznaczne i nie budzące żadnych wątpliwości ustalenie na kanwie przeprowadzonych dowodów sprawstwa oskarżonego w zakresie zarzucanego mu zachowania. Żadnego znaczenia dowodowego nie ma w tym zakresie okoliczność zbycia przez oskarżonych w ciągu 11 lat przed ocenianą transakcją szeregu nieruchomości. Wszak to, że ktoś jest właścicielem nieruchomości i je sprzedaje nie ma związku z ewentualnym dokonaniem przestępstwa oszustwa a co najwyżej może świadczyć, że oskarżeni- wbrew twierdzeniom apelującej- mieli środki finansowe na zakup od D. G. mieszkania. Pozbawione znaczenia dowodowego jest także złożenie w dniu 17 kwietnia 2024r. przez M. G. (1) oświadczenia o uchyleniu się od skutków oświadczenia woli o sprzedaży mieszkania jeśli zważyć, że do sprzedaży tej doszło 26 września 2022r. a zatem ponad 1,5 roku wcześniej. Zupełnie nie wiadomo, w czym skarżąca upatruje związku pozostawienia w zbytym mieszkaniu rzeczy M. G. (1) z rzekomo popełnionym na szkodę reprezentowanej przez nią D. G. oszustwa. Wszak w tego rodzaju transakcjach nierzadko dochodzi do sytuacji, kiedy to zbywca mieszkania, pomimo wydania lokalu nabywcy pozostawia w nim przez pewien czas swoje rzeczy a okoliczność ta nie ma żadnego przełożenia na to, czy krytycznego dnia M. G. (1) otrzymała 115 000 zł, czy tez tylko 15 000 zł. Zważyć należy, że lokal mieszkalny miał być wydany do dnia 15 listopada 2022r. Fakt pozostawienia przez M. G. (1) po tej dacie części mebli i sprzętów sama M. G. (1) tłumaczyła brakiem możliwości technicznych ich zabrania nie ukrywając jednocześnie, że klucze od mieszkania przekazała ona S. S., który miał prowadzić w nim, na rzecz oskarżonych, remont. W tym miejscu wskazać należy, że gdyby istotnie M. G. (1)- jak twierdzi- nie otrzymała należnych jej 100 000 zł, to odstąpiłaby od wydania kluczy do mieszkania. Zupełnie niezrozumiałe są przy tym argumenty, dotyczące woli M. G. (1) przeprowadzenia transakcji za pośrednictwem biura nieruchomości i otrzymania zapłaty w formie przelewu bankowego, jak również wywierania na nią przez oskarżonych presji tym bardziej, że nie wiadomo czego presja owa miałaby dotyczyć. Te okoliczności nawet pośrednio nie maja żadnego przełożenia na wielkość wręczonej M. G. (1) kwoty w gotówce. Podobnie bez znaczenia jest to, czy oskarżona zgłosiła się ,,z ogłoszenia (...) i oglądała mieszkanie przed jego nabyciem. Nie jest natomiast prawdą to, że M. G. (1) o rzekomym oszustwie informowała L. Ś. i K. M. ,,natychmiast”. Pierwszy z nich mówił bowiem o kilkumiesięcznym odstępie czasowym, drugi zaś powoływał się na przełom października i listopada 2022r. Wbrew twierdzeniom apelującej świadkowie K. D. i I. P. nie zanegowały prawdziwości wyjaśnień oskarżonych, nie pamiętały bowiem przebiegu zdarzeń z dnia 26 września 2022r., odwołując się w tym zakresie li tylko do stosowanych przez nie praktyk. W odniesieniu do zeznań K. S. skarżąca popadła w sprzeczność. Z jednej bowiem strony zarzuciła, że Sąd Rejonowy ocenił zarzut z perspektywy zachowania tego będącego notariuszem świadka a z drugiej odwołała się do ,,zasłaniania się” owej kobiety brakiem pamięci konstatując, że w takim przypadku na kanwie jej zeznań nie sposób rekonstruować stanu faktycznego. Jak zostało wyżej wskazane, zarówno I. i J. K., jak też M. G. (1) mieli interes w składaniu nieprawdziwych relacji co do wysokości przekazanej ostatniej z wymienionych kwoty. W takiej sytuacji weryfikacja owych relacji nastąpić musi z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących, w tym też zeznań K. S.. Jej relacja sprowadza się do tego, że skoro w akcie notarialnym został zawarty zapis o uiszczeniu całej należności za mieszkanie, to taka informacja została udzielona przez strony umowy. W tym miejscu spostrzec należy, że M. G. (1) tenże akt notarialny podpisała a w swoich pierwszych zeznaniach w ogóle nie potrafiła podać, z jakiego powodu potwierdziła otrzymanie całej należności za mieszkanie w sytuacji, gdy uzyskała ona jakoby jedynie 350 000 zł. Stwierdziła również, że nie oznajmiła notariuszowi, iż na dzień 26 września 2022r. oskarżeni z tytułu zakupu mieszkania nie uiścili całej kwoty. Słusznie w tej sytuacji Sąd I instancji odmówił waloru wiarygodności zeznaniom M. G. (1) w zakresie otrzymanej przez nią od oskarżonych kwoty a skoro był to jedyny dowód, wskazujący na sprawstwo oskarżonych, to wydany przez Sąd Rejonowy wyrok jest trafny. Nie sposób bowiem na bazie zasad doświadczenia życiowego uznawać za prawdziwe twierdzenia, jakoby oskarżeni nie zapłacili całej ceny za mieszkanie. Gdyby tak było, M. G. (1) nie potwierdziłaby aktem notarialnym otrzymania zapłaty w całości, bo nie miałaby ku temu żadnych przesłanek. Na żadne konkretne w tym zakresie powody osoba ta się zresztą nie powołała. Co więcej, gdyby istotnie sporna kwota 100 000 zł nie została uiszczona, to M. G. (1) nie wydałaby kluczy od mieszkania reprezentującemu oskarżonych S. S., swoje pretensje wobec I. i J. K. werbalizowałaby od razu, nie zaś po upływie ponad miesiąca a popełnienie na szkodę reprezentowanej przez nią D. G. przestępstwa zgłosiłaby również bezzwłocznie, nie zaś dopiero w dniu 7 grudnia 2022r. Odwołać się należy i do tego, że M. G. (1) początkowo nie mówiła, w jakim terminie miałaby pozyskać od oskarżonych brakujące 100 000 zł i w ogóle nie podała, z jakiego powodu nie spowodowała umieszczenia tegoż terminu w akcie notarialnym, choć przecież nie było ku temu żadnych przeszkód. Okoliczności te wprost wskazują, że Sąd Rejonowy w sposób zgodny z art. 7 kpk ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy, na jego podstawie dokonał poprawnych ustaleń faktycznych i ustrzegł się również obrazy prawa materialnego.

Wniosek

uchylenie skarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Podniesione w apelacji zarzuty nie okazały się zasadne a co za tym idzie również zawarty w niej, korelujący z zarzutami wniosek zasadny nie jest.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w całości.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Wyrok Sądu I instancji jest wolny w tym zakresie od uchybień, opisanych w apelacjach i nie zawiera on również uchybień, o jakich mowa w art. 439 kpk.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II, III

Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach procesu za postępowanie odwoławcze stanowi przepis art. 636 § 1 k.p.k. Sąd nie stwierdził podstaw faktycznych, uzasadniających odstąpienie od obciążania oskarżycielki posiłkowej tymi należnościami.

7.  PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżyciel posiłkowy

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana